VU

Gespreksleiding bij gevoelige onderwerpen: ja, het is te leren!

 

De sfeer is gespannen in de zaal. Mensen komen nog aanlopen, er zijn geen stoelen meer. Achterin staat een groepje mannen aan een statafel luidruchtig verhalen aan elkaar te vertellen.

De mannen kijken meteen de andere kant op als de wethouder naar ze knikt. Als ik mensen her en der aanspreek en vraag met welke verwachtingen ze gekomen zijn, ontdooien ze een beetje. Een enkeling vraagt: wie bent u dan? Als ik vertel dat ik de gespreksleider van de avond ben, knikt ze. De buurman: voor wie werkt u? Er is weinig vertrouwen in de objectieve leiding van de avond, dat is duidelijk.

Komt de setting bekend voor? Gevoelige onderwerpen te over: verkeer, parkeren, huisvesting voor vluchtelingen, bebouwing van een park, daklozenopvang, de speeltuin die dicht moet. Soms is alleen al vanwege de verwevenheid van belangen een extern gespreksleider het beste plan. Maar vaak kun je met een goede training en voorbereiding ook zélf aan de slag.

Met plezier deel ik mijn kennis en ervaring bij de training ‘Gespreksleiding bij gevoelige onderwerpen, hoe doe je dat?’ Zodat meer mensen elkaar begrijpen, het komt tot echte dialoog en betere resultaten. Ook op de avond die ik bovenaan beschreef. Het ging in dat geval over de komst van crisisopvang van vluchtelingen in een kleine gemeente. Natuurlijk was er geen eensgezinde uitkomst, maar wél respect en applaus aan het einde van de avond.

Tot 31 maart, ik zie ernaar uit.